Κυριακή, 8 Απριλίου 2012

19.Το πάτημα του πρωτότυπου στην άμμο


Λίγο μετά το χάραμα, με την ομίχλη να μαλακώνει τα περιγράμματα του τοπίου, οι βοηθοί ξεκίνησαν το άναμμα της φωτιάς στο καμίνι και ο τεχνίτης έπιασε δουλειά στην σκιερή άκρη της καλύβας. Ήταν το μέρος που φύλαγαν την άμμο και έπρεπε να μην το βλέπει ήλιος ώστε να κρατιέται η άμμος νωπή. Με αυτή γέμιζε τα ξύλινα πλαίσια. Το κάτω πλαίσιο ήταν ένα τετράγωνο φτιαγμένο από ξύλινα σανίδια και το πάνω είχε ακριβώς το ίδιο μέγεθος και σχήμα με μόνη διαφορά τα τέσσερα κάθετα ξυλάκια στις γωνίες, τους οδηγούς. Χρησίμευαν για να κλείνει το καλούπι πάντα στην ίδια θέση και έτσι τα δύο μισά του μοντέλου συνέπιπταν στα περιγράμματα τους. Ο τεχνίτης ακούμπησε το κάτω πλαίσιο σε μία καλά ισιωμένη μεγάλη πλάκα και το γέμισε ως πάνω με την νωπή άμμο, πατώντας την καλά με τα χέρια του για να πάει παντού. Με ένα σανίδι ίσιωσε καλά την επιφάνειά της, έτσι ώστε να έρθει πρόσωπο με το πάνω μέρος του πλαισίου.


Μετά τοποθέτησε τον πυρήνα στην τρύπα του μοντέλου του πέλεκυ και τα πίεσε μέσα στην νωπή άμμο ως την μέση τους. Πάνω από την επιφάνεια της άμμου φαινόταν ακριβώς το μισό του πρωτότυπου και ο μισός πυρήνας. Έριξε τότε λίγη στεγνή άμμο πάνω στη νωπή ώστε να μην κολλήσει με την άμμο του πάνω πλαισίου όταν θα εφάπτονταν τα δύο μέρη, ( για να  τυπωθεί και το άλλο μισό).



Εφάρμοσε με προσοχή το  πάνω πλαίσιο στο κάτω, έτσι ώστε οι τέσσερις οδηγοί να ακινητοποιήσουν τα δύο μέρη. Έπειτα άρχισε να ρίχνει μέσα στο πάνω πλαίσιο νωπή άμμο με προσοχή, ώστε να μην κουνηθεί το μοντέλο. Αφού το γέμισε, πάτησε την άμμο προσεκτικά και την ίσιωσε από πάνω με το σανίδι.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου