Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

2.Το εργαστήρι του κεραμίστα και του μεταλλουργού




Το εργαστήρι αν και βρισκόταν στην άκρη του οίκισμού, αποτελούσε ένα πολύ σημαντικό μέρος του. Προσέφερε στόν οικισμό τα απαραίτητα εφόδια για την καθημερινή του ζωή. Ο κεραμίστας έπλαθε με τον πηλό τα σκεύη και τα έψηνε στο καμίνι με πολύ καλά ελεγχόμενη φωτιά (με έλεγχο της ροής του αέρα).



Πήλινη φιάλη, Σέσκλο, Νεολιθικά Κυκλαδικά, Παπαθανασόπουλος ,εκδ. Μέλισσα

Ο μεταλλουργός χύτευε και σφυρηλατούσε το χάλκινο εργαλείο και το όπλο για να γίνουν ανθεκτικώτερα και σκληρώτερα. Γνώριζε να λυώνει το φυσικό χαλκό που εύρισκε και να τον χυτεύει σε καλούπι. Είχε μάθει απο τον κεραμίστα να φυσά τη φωτιά με φυσερό και να ανεβάζει θερμοκρασίες μέχρι και 1100 βαθμούς C. Στη συνέχεια κατάφερε να ανακατέψει στον λυωμένο χαλκό, τον κασσίτερο και δημιούργησε το κράμμα τού μπρούτζου, που είναι πιό σκληρό και ανθεκτικό μέταλλο απο το χαλκό.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου